Przejdź do głównej zawartości (Press Enter)
21 maja 2026

Nowy robot Toyoty CUE7 z technologiami rozwijanymi dla aut

Humanoidalny robot CUE od wielu lat stanowi demonstrację technologicznych możliwości Toyoty i zdobył już dwa wpisy do Księgi Rekordów Guinnessa. Jego najnowsza wersja CUE7 została zaprojektowana od podstaw i korzysta z technologii opracowywanych z myślą o branży motoryzacyjnej. Toyota stworzyła konstrukcję lżejszą, nowocześniejszą i bardziej dynamiczną, rozwijaną zgodnie z koncepcją „Physical AI”.

Projekt humanoidalnego robota koszykarskiego CUE stworzonego przez inżynierów Toyoty sięga 2017 roku. Od samego początku jego zadaniem było prezentowanie kompetencji marki w dziedzinie robotyki, sztucznej inteligencji oraz precyzyjnego kontrolowania ruchu. CUE zdobył rozgłos głównie dzięki wyjątkowej celności rzutów do kosza, a także rozbudowanemu systemowi analizującemu dystans i tor lotu piłki.

Robot Toyoty z dwukrotnym rekordem Guinnessa

W 2019 roku CUE został wpisany do Księgi Rekordów Guinnessa po serii 2020 trafionych rzutów wolnych wykonanych bez przerwy. Robot ustanowił także rekord za najdalszy celny rzut oddany przez humanoidalną konstrukcję, trafiając do kosza z dystansu 24,55 m. Toyota nieustannie udoskonala ten projekt, czerpiąc z doświadczeń zdobytych zarówno w obszarze robotyki, jak i podczas prac nad samochodami. Najnowsza wersja robota CUE7 stanowi kolejny krok w rozwoju tej technologii.

Profesjonalny sportowiec inspiracją dla CUE7

Robot nowej generacji został opracowany od podstaw tak, aby zyskał bardziej dynamiczną i sportową formę. Inżynierowie Toyoty dążyli do tego, by humanoidalna konstrukcja przypominała zawodowego koszykarza nie tylko pod względem ruchów, lecz także wyglądu. Prace nad CUE7 rozpoczęły się od przygotowania nowej stylistyki na wzór sportowca. Robot otrzymał całkowicie przeprojektowaną sylwetkę, nową konstrukcję głowy oraz bardziej futurystyczny wygląd. Zmieniono również układ kamer i sensorów odpowiadających za analizowanie otoczenia oraz sterowanie ruchem.

Masa robota zredukowana dzięki technologiom z motoryzacji

Jednym z kluczowych założeń projektu było wyraźne obniżenie masy robota – z około 120 kg do mniej więcej 70 kg, co oznacza redukcję na poziomie około 38%. Przy opracowywaniu konstrukcji Toyota wykorzystała doświadczenia zdobyte podczas prac nad samochodami, między innymi technologie związane z odchudzaniem konstrukcji i zwiększaniem trwałości podzespołów.

Zespół inżynierów sięgnął także po optymalizację topologiczną, czyli komputerową metodę projektowania umożliwiającą eliminację nadmiaru materiału przy zachowaniu wysokiej sztywności całej konstrukcji. Pozwoliło to stworzyć elementy robota, które są jednocześnie lekkie i bardzo wytrzymałe.

Zwiększenie naturalności ruchu z nowym systemem sterowania

Toyota przebudowała także system odpowiedzialny za sterowanie ruchem CUE7. Robot korzysta z technologii wywodzących się z branży motoryzacyjnej, w tym z magnesów neodymowych stosowanych w silnikach elektrycznych.

Modyfikacje objęły cały układ ruchu robota oraz mechanizmy kontroli pozycji. W efekcie CUE7 porusza się w sposób płynniejszy i stabilniejszy, a jego ruchy zyskały na naturalności. Konstrukcja umożliwia mu również swobodne kozłowanie piłki oraz sprawniejsze przemieszczanie się po boisku.

Nowa wersja została wyposażona w zmieniony zestaw kamer i sensorów, które wspierają analizę otoczenia i pozwalają na dokładniejsze wykonywanie ruchów związanych z grą w koszykówkę.

Rowój „Physical AI”

Prace nad tworzeniem CUE7 obejmowały również projektowanie oraz trenowanie ruchów robota w środowisku wirtualnym. Inżynierowie opracowywali animacje i modele zachowań, które następnie wdrażano do systemu sterowania humanoida. Toyota nazywa to podejście „Physical AI”, czyli integracją sztucznej inteligencji z realnym ruchem fizycznej maszyny.

Robot CUE7 stanowi przykład tego, jak technologie rozwijane pierwotnie dla branży motoryzacyjnej mogą być wykorzystywane także w innych obszarach. Toyota zwraca uwagę, że wiedza zdobyta przy pracach nad robotyką i systemami kontroli ruchu może w przyszłości przyczynić się do rozwoju inteligentnej mobilności oraz systemów wspierających człowieka.